Het is weer tijd voor een back-up van mijzelf.

Vandaag heb ik gewerkt. Fijn gewerkt,ja,het was een heerlijke dienst. Ik heb de patienten de aandacht en zorg kunnen geven die ze verdienen,dat komt niet vaak voor.Ik doe altijd ontzettend mijn best,maar jammer genoeg is er vaak niet genoeg tijd voor voldoende aandacht aan het bed. We leven in een bureaucratisch land.....

Nu heb ik al twee sociale bezigheden afgeslagen en ben ik alleen thuis. Mijn vriend is voor de verandering nu aan het werk. Ik kies voor het alleen zijn,de confrontatie met mijzelf.....Morgen doe ik weer aan sociale verplichtingen na mijn werk.

Ken je dat,dat je met een knip van je vingers opeens zou zijn wat je droomde? Terwijl,als ik er nu bij na denk,dat ook helemaal niet leuk is. Dan valt de uitdaging weg....

Gister heb ik van een goede vriendin geleerd dat eigenwaarde de basis voor je leven is. Ik zat even naast mijzelf,op een kruk zeg maar,en hoorde mijzelf dingen zeggen die ik niet met mijn persoon kon rijmen. Dat voelt rot,zeg maar gerust klote. Jezelf en je grenzen zo voorbij lopen....Dat is niet aardig tegenover jezelf.

Familie,vrienden en je liefde vinden dat je gegroeit bent,maar op een dag kun je die groei niet meer terug vinden en voel je je een klein meisje dat zin heeft om nukkig op de bank te zitten...Dat mag op zich best wel eens,maar het zou ook goed zijn als je er iets mee deed en er sterker uit kwam...

Ik heb nu het idee dat ik persoonlijk niets geleerd heb. Mijn omgeving is het niet met mij eens. Ik weet alleen wel heel erg goed hoe het moet....Nu de daad nog iets meer bij het woord voegen...

Ik vond het fijn even mijn hart te luchten. Waarom zeg ik toch tegen vriendinnen dat alles goed gaat en hier vertel ik aan ' vreemden ' wat anders.

Grappig....

Fijne zaterdagavond iedereen.

Sofia

Op dit moment ben ik aan het oppassen bij mijn neefje. Het is het kleintje van mijn broer en schoonzus,dus extra bijzonder. 7 maanden jong.....

Geweldig,zo n manneke. Het is nog zo puur,onschuldig en vrolijk. Hij lacht als jij vrolijk bent en vermaakt zich uitstekend met een rammelaar...Zo simpel...

Heel wat anders dan de patienten waar ik mee werk. Vaak zijn het toch wat oudere mensen en sommigen zijn dan ook een beetje groezelig en onverzorgd. Ze produceren de meest smerige ontlasting en braken als ze een operatie hebben gehad of erg ziek zijn.... Verwaarloosde mensen krijgen wij ook binnen. Laatst nog een man....wat een geur...ik kan veel hebben,maar dit was echt onsmakelijk. En dan opeens moeten wij alles uit de kast gaan trekken voor zo n man en zorgen dat hij gedouched wordt. Het grappige is dat ik denk dat er thuis niets veranderd en dat deze man wel weer terug zal keren. Vaak is het probleem diep liggend en psychisch....een ziekenhuisopname kan een begin zijn van een verbetering,maar lost het lang niet altijd op.

Tsja, hoe kwam ik hier ook alweer op? Ik zit bij mijn schone,heerlijk ruikende,gezonde,schone poep-producerende neefje en niet in het ziekenhuis.Heerlijk toch?

Hijheeft besloten dat we even naar buiten gaan,dus dan gaan we dat doen. Die grote,blauwe kijkers kan ik niet weerstaan,dus tot straks.....

Groet,

Sofia